“Weet je het zeker? Niet alleen gaan hoor”

Fem maakt kennis met Kaapstad – in een township

Fem Eggers (29) vertrok in januari voor een half jaar om te reizen en van de wereld te leren in Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland en Japan. In februari arriveerde ze in Kaapstad. Als gastblogger voor KaapstadMagazine.nl vertelt Fem wat haar opvalt, tegenvalt en waarom Kaapstad zo bijzonder is. In deze eerste blog: haar indrukwekkende bezoek aan Lavender Hill, een van de townships in de Cape Flats.

"Kaapstad is een heel Mediterrane stad", was me voor mijn vertrek verteld. Dat is apekool, realiseer ik me de eerste keer dat ik in een volgepropte minibus met kapotte deur rijd. Kaapstad is een heleboel, van bijzonder en mooi tot onguur en lelijk, maar zeker niet Mediterraan. This is Africa. Vandaag gaan we naar Lavender Hill.

Ik werk als journalist bij straatmagazine The Big Issue en door mijn werk leer ik Kaapstad op een hele andere manier kennen dan wanneer ik er 'gewoon' op vakantie geweest was. Ik ontmoet mensen die ik anders nooit had leren kennen, en ik kom op plaatsen waar ik anders nooit naartoe gegaan was. Een van die mensen is Christine Booysen, een van die plaatsen is haar shack in Lavender Hill.

Lavender Hill is niet echt een fijne buurt en staat bekend om gangsters, verkrachting en andere narigheid. De shacks, huisjes gemaakt van welk materiaal er ook maar voorhanden is, zijn dicht op elkaar gebouwd. Overal ligt afval, banjeren zwerfhonden rond.

Temidden van die rommel woont Christine Booysen, samen met haar echtgenoot en 20 kinderen die het echtpaar heeft opgevangen. Deze kinderen zijn door hun ouders achtergelaten, hebben geen ouders meer, of hebben ouders die niet meer voor ze kunnen zorgen. Overdag zijn er nog eens 20 kinderen bij Christine thuis. Geld en ruimte is er nauwelijks, maar Christine zegt geen nee tegen iemand die in nood is; iedereen is welkom.

Interview met Christine
Ik interviewde Christine voor de serie ‘A Day in the Life of a Working Class Hero’. En om eerlijk te zijn, ik vond het best spannend, ook al ging ik niet alleen. Zelfs mijn Zuid-Afrikaanse collega's zeiden

bezorgd: “Lavender Hill? Weet je het zeker? Niet alleen gaan, hoor” En om nog eerlijker te zijn: toen ik er eenmaal was, voelde ik me een ontzettende verwende sukkel dat ik me zorgen had gemaakt om dit interview.

Want, ja, de buurt is geen buurt waar ik in mijn eentje had moeten rondlopen, maar de ontvangst bij Christine thuis kon niet hartelijker zijn. Deze mensen hebben zo weinig, maar ze geven zo veel. Iedereen in de buurt kent Christine, en weet dat ze bij haar terecht kunnen.

Iedereen is daarom ook bereid een steentje bij te dragen, zodat er altijd iemand is om op te passen als Christine bijvoorbeeld met een van de kinderen naar de health clinic moet.

Mijn interview was een fijn gesprek, en ik heb een ontzettend leuke dag gehad. In een paar uur heb ik meer geleerd over een klein stukje Kaapstad dan in alle dagen dat ik alleen door de stad gewandeld heb.

De kinderen hebben voor me gezongen, met mijn haar gespeeld, we hebben gepuzzeld en gelachen. De pastoor heeft me uiteindelijk naar huis gebracht, maar niet nadat Christine me vroeg of ik binnenkort een keer met haar familie naar de kerk ging, en me aanbood een geschikte echtgenoot voor me te vinden (altijd handig, natuurlijk).

Geheel onverwacht bleek mijn bezoek aan Lavender Hill een van mijn beste ervaringen in Kaapstad tot nu toe. Ik ben benieuwd welke verrassingen the Mother City nog meer voor me in petto heeft.

Volg Fem en de andere gastbloggers van KaapstadMagazine.nl in onze speciale sectie 'Blogs uit Zuid-Afrika', waarin wekelijks bezoekers, stagiairs, reizigers en toevallige passanten hun ervaringen over Kaapstad delen. Volg ons ook op Facebook en Twitter om altijd op de hoogte te zijn van het laatste nieuws uit de Moederstad.