“Je thuisvoelen in Kaapstad is niet mijn doel, maar mijn filosofie”
Dylan van Eijkeren
Tien vragen aan Dylan van Eijkeren, wereldreiziger en schrijver van 'Ik zag een aap'
'Ik zag een aap' vertelt het verhaal van de lange en bizarre tocht van een Nederlander door Zuid-Afrika. Het boek werd in april 2009 gepubliceerd. Lees - na het interview met Dylan - ook onze recensie van Ik zag een aap.
1) Wie ben je? Vertel ajb kort iets over jezelf en je achtergrond.
Ik ben verslaggever. Voorheen bij Nieuwe Revu en bij Elsevier (als redacteur economie). Sinds 2004 schrijf ik reisliteratuur: eerst een boek over Duitsland, toen een over Suriname en de Nederlandse Antillen, dan een over Belgie, en nu dus over Zuid-Afrika: Ik zag een aap.
2) Wat trok je aan in Zuid-Afrika en waarom?
De historische banden met Nederland, zoals de landen in mijn andere boeken, en de wilde verhalen die over het land de ronde doen. Ik wilde wel eens zien wat er waar was van al die verhalen. Kun je in ZA inderdaad geen veilige stap zetten, of waren die verhalen opgeblazen? Om mezelf niet bang te maken, trok ik eerst drie weken door de West-Kaap. Nou, dat viel allemaal nogal mee. Daarna scheurde ik het hele land door in een flitsende BMW: nog steeds niks aan de hand. Ik nam de trein: prima. Ik zat middenin de rellen en moorden van mei 2008, en nog steeds voelde ik me veilig. Ik zal best eens geluk hebben gehad. Ik las elke dag de lokale kranten en zag dat menige witte was overvallen vanwege een mobiele telefoon, maar allengs begon ik me veiliger en veiliger te voelen. Maar daarbij moet ik zeggen dat ik een oppassend type ben.
3) Je reisde in 2008 een jaar lang door Zuid-Afrika. Wat was het mooiste dat je onderweg gezien hebt?
De mensen. Zo open, zo welwillend en zo vriendelijk als een reiziger zich maar wensen kan. Ik vond het een droom van een land, al zei bijna iedereen onderweg steeds tegen me dat ik toch vooral heel voorzichtig moest zijn: overvallen en berovingen lagen op de loer. Ik was dus op mijn hoede, en mij overkwam nooit iets. Toen ik mijn cabriolet per ongeluk een halve dag open liet staan in Bloemfontein, lag mijn telefoon nog precies waar ie lag toen ik vijf uur eerder uitstapte. Al weet ik dat een overval maar dertig seconden hoeft te duren, of drie voor mijn part. Maar zolang je niks overkomt, ben je veilig geweest.
4) En wat het meest verschrikkelijke?
Een leeuwin met een ingebouwde gps-zender - zodat de gids 'm op elk gewenst moment aan toeristen kon laten zien. Dat vond ik nep. Je kunt The Big Five in een paar uur zien, maar dan kun je evengoed naar de Beekse Bergen gaan. Ik vond het Krugerpark schitterend. Ik zag maar twee van The Big Five, maar ik zag ze zelf, niemand wees ze aan, en ik vond het spannend om zelf op te moeten letten.
5) Wat maakt Zuid-Afrika als land uniek voor jou?
De ruimte, de lucht. De eeuwiglijkende, eindeloze hemel boven de Vrijstaat. En de sterrenhemel boven de Noordkaap. In Springbok, niet een plaats waar iedereen komt, lijken meer sterren te zijn dan er aan het heelal kunnen staan. Dat vond ik iets geweldigs.
6) Is het land een makkelijk land voor reizigers? Infrastructuur, veiligheid, etc.
Ja, goeie wegen, duidelijke bewegwijzering. Alleen die taxibusjeschauffeurs zouden wel wat beter mogen leren rijden. Lieve help. Af en toe reed ik ook lek. Potholes: niet zo goed voor je banden. Na verloop van tijd lette ik er beter op en overkwam het me niet meer.
7) Je bent ‘wereldreiziger’ van beroep. Hoe hoog scoort Zuid-Afrika op je persoonlijke hierarchie van mooiste landen ter wereld?
Nummer 1. Ik wil er gaan wonen. Ik ga er wonen. Ik kom eraan.
8) In je boek beschrijf je hoe je verliefd wordt op een Johannesburgse. Hoe staat het nu met die liefde?
We bellen nog elke dag. We houden erg veel van elkaar, we zijn heel goede vrienden, maar haar huwelijk is heilig. Helaas. Mijn hart is gebroken, en als ik Zuid-Afrika niet had om me te troosten, was ik ontroostbaar.
9) Als je op een plek in Zuid-Afrika zou wonen, waar zou dat dan zijn?
In het huis van mijn lief in Joburg. Bij Sandton. Een leuk townhouse, met leuke tuin waarin ik tulpen heb geplant en een leuke keuken waarin ik draadjesvlees heb gestoofd. Met name die tulpenbollen maakten me gelukkig, ja, ik ben een man, zo liet ik toch een spoor na in Zuid-Afrika.
10) Hoe zie je de toekomst van Zuid-Afrika na het WK 2010?
Ik denk niet dat de drommen toeristen zullen toenemen na het WK. Na het WK zal het nog steeds liggen waar het nu ligt, gelukkig: voor de meeste mensen net te ver weg, dus dat betekent dat de ruimte om te reizen er altijd zal blijven. Zeker de recente ontwikkelingen rondom Terre'Blanche zullen veel mensen toch doen terugdeinzen, dat bevestigt de vooroordelen. Jammer voor hen.
Lees hier onze recensie van Ik zag een aap!
---
KaapstadMagazine.nl vertelt je het laatste nieuws uit Kaapstad en omgeving. Bezoeken en toespraken van prominenten, artiesten en andere bijzondere personen - hier lees je de interviews die we met hun hebben.
Lees ook
Tien vragen aan... Marc Habets
Tien vragen aan... Esther Bootsma
Tien vragen aan... Maxime Boegem
Tien vragen aan... Hans Vonk
Tien vragen aan... Bart Luirink
Tien vragen aan... Gerrit Jan van der Grijn
Tien vragen aan... Jeroen van Rootselaar & Katelijne Hamers
Tien vragen aan... Miriam Mannak







