Wat gaat gij doen de komende full-moon?

Klim naar de top en spreid je picknickkleedje op Lion’s Head!

Met een hoogte van 669 meter biedt Lion’s Head een prachtig uitzicht op Robbeneiland en de Atlantische Oceaan. Lion’s Head beklimmen is een avontuur op zich, maar zonder het verhaal achter de naam Lion’s Head is de klim niet compleet. Daarom nemen we een stapje terug in de tijd, terug naar de  17de eeuw om precies te zijn. De Engelsen, die Zuid-Afrika destijds regeerden, vonden Sugar Loaf Mountain een passende naam voor de indrukwekkende berg. Aan originaliteit liet dit echter te wensen over; er bestond al een Sugar Loaf berg in Rio de Janeiro. De Nederlanders in Zuid-Afrika waren ook niet bijzonder onder de indruk van de beperkte Britse creativiteit. De Hollanders meenden een gehurkte leeuw in de berg te herkennen en vonden dat de naam hieraan opgedragen moest worden. De Nederlanders kregen hun zin en Lion’s Head was geboren.

Op naar de Leeuwen Kop
Het beklimmen van Lion’s Head is voor zowel toeristen in Kaapstad als voor Zuid-Afrikanen zelf een populair tijdverdrijf. Vooral de full-moon-hikes zijn uitgegroeid tot een ware Kaapse traditie. Mijn vrienden en ik wilden deze traditie een keer meemaken. En zo geschiedde: Gewapend met wandelschoenen, camera’s, rugzakken en een glas wijn (je weet maar nooit) stegen we op richting de Leeuwenkop. Om daadwerkelijk tijdens zonsondergang op de top te kunnen bijkomen beginnen we ons georganiseerde avontuur op tijd. Stipt om vier uur zetten we de eerste passen richting de top.

Na een inspannende klim door het struikgewas komen we terecht in een gebied met inheems fynbos. Als Sea Point in de verte opdoemt blijven we even staan: Het is prachtig! “ Foto!” schreeuwt een van mijn vrienden en hij wijst naar rechts. Vloeiender dan de gemiddelde tango-danser draaien we onze hoofden tegelijkertijd naar rechts en zien waar hij op doelde. Een groot groen bord  met de naam Lion’s Head nodigt ons uit voor een foto-moment om de start van het avontuur te vereeuwigen (Zeker nu we nog geen uitgeputte blikken en zweterige rode koontjes hebben). Als enthousiaste scholieren op schoolreisje verzamelen we ons rond het bord met Lion’s Head op de achtergrond. Daarna begint de tocht naar de top toch ‘echt’.

Balanceren, Balanceren...Waar heb ik dat eerder gehoord?
En toen bevond ik me opeens op de smalste richel ‘ooit’. Ik klamp me wanhopig vast aan een grote steen in de buurt.  Langzaam schuifel ik langs de rotswand totdat ik weer opgelucht kan ademhalen. Op dit moment heb ik alleen het laatste gedeelte van de tocht nog niet gezien. We stappen voorzichtig verder en komen aan bij een bergkam waar we enge stalen trappen zien. You must be kidding! Ik voel het lood in mijn schoenen zakken. “Vertel mijn moeder dat ik van haar hou”, spreekt een vriend met enig sarcasme. Het bewijst dat ik niet de enige ben die deze trappen ‘a liiiitlle too much’ vindt. Eenmaal op de trap valt het mee! Het gaat verbazingwekkend soepel en dat geldt voor ons allemaal. Zolang ik de verleiding om naar beneden te kijken kan weerstaan lijkt het allemaal goed te komen. We slaan een zijpaadje in en nemen een paar minuten rust om het uitzicht op Camps Bay in ons op te nemen. Hoewel ik me in het midden van Kaapstad begeef lijkt alles opeens zo verschrikkelijk ver weg.   

Kaapstad verzamelt op Lion’s Head
Drommen mensen zitten met hun benen over de rand en smikkelen van lekkere hapjes. Lion’s Head biedt vanaf de top een panoramisch uitzicht op de Moederstad en de kust. We made it! Mijn vriend heeft een mooi plekje voor ons gevonden tussen alle drukte. We leggen ons kleedje neer en genieten van een goed glas wijn. Ondertussen kleurt de zon in de verte boven het Hottentots gebergte rood en goud.  

De sieraden van de Moederstad
Zodra  de zon onder is, wordt het snel donker en we zetten de afdaling vol nieuwe energie in. Ik schuif voorzichtig met mijn achterste over de rotsen en manoeuvreer me een weg naar beneden. Onderweg stoppen we een paar keer om ons te vergapen aan de glinsterende stadslichten. Als sprankelende diamanten versieren ze de magische Moederstad. Het is erg druk tijdens de afdaling en veel mensen dragen hoofdlampjes om losse stenen te ontwijken. De mysterieuze vuurvliegjes in de duisternis maken het avontuur af als we eenmaal bij onze jeep in Kloofnek aankomen.

Wait a minute!
Onze klimtocht was fantastisch en spannend, maar niet helemaal compleet. De maan werd door een wolk geblokkeerd en het volle-maan-effect was dan ook het enige wat ontbrak. De volgende keer zijn we er zeker weer bij!

Of het nu een zonovergoten ochten is, een frisse winterse middag of een mysterieuze avond (met of zonder volle maan): Lion’s Head beklimmen is een echte  ‘must do’.

Ben jij dol op klimmen en kun je niet wachten de Kaapstad’s Tafelberg te bestijgen? Lees dan hier meer over de Tafelberg-hikes. Lig je liever languit op het strand? Rij dan door bij afslag Lion’s Head en daal af naar de mooiste stranden van Kaapstad.